دیشب یه مسیج برام اومد ، از دیشب تا حالا فکرمو مشغول کرده .متن اش این بود.

کوروش کبیر می فرماید:

در سرزمینی که ابرها می گذرند بی آنکه ببارند بی شک ظلم بی داد می کند.

این چند وقته به خیلی چیزا فکر می کنم از جمله همین ظلم.

نمی دونم این جمله سندیت تاریخی داره یا نه اما هر چی هست فکر می کنم مصداق مملکت ما رو داره . اخه چرا باید تو فصل پاییز حسرت بارش بارون رو بخوریم و تو زمستون بجای اینکه منتظر برف سپید باشیم از اومدن چند قطره بارون کلی ذوق زده بشیم.

چی شد که این شد ؟!؟